Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Interpelacja w sprawie realizacji ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej

   Szanowny Panie Ministrze! Jak donosi prasa, liczba wniosków restrukturyzacyjnych, które wpłynęły do organów założycielskich szpitali do 9 czerwca br., wynosi 16. łączne zadłużenie placówek medycznych w naszym kraju sięga niemal 6 mld zł. Dyrektorzy skarżą się, że plik dokumentów, które szpitale muszą złożyć, liczy czasami kilkaset stron, a przepisy ustawy są sformułowane niejasno. Przedstawiciele placówek często muszą korzystać z uruchomionych przez resort zdrowia konsultacji telefonicznych. Ustawa o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej, która została uchwalona 15 kwietnia br., ma m.in. pomóc zadłużonym szpitalom w zlikwidowaniu zadłużenia. Na tę pomoc przeznaczono 2 mld zł z budżetu państwa. Pożyczka z budżetu państwa jest udzielana na zaspokojenie należności z tytułu roszczeń pracowników wynikających m.in. z tzw. ustawy 203, spłatę należności z tytułu zobowiązań publicznoprawnych (składki na ubezpieczenie emerytalne, ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne), spłatę należności z tytułu zobowiązań cywilnoprawnych objętych ugodą restrukturyzacyjną i pokrycie kosztów opłaty prowizyjnej banku. Jednak pożyczka jest udzielana w kwocie nie wyższej niż suma należności z tytułu zobowiązań wobec pracowników. Do tej pory do organów restrukturyzacyjnych, takich jak minister zdrowia bądź wojewoda, wpłynęło 16 wniosków. Zadłużenie szpitali sięga niemal 6 mld zł. Według informacji Ministerstwa Zdrowia do 9 czerwca br. nie wpłynął ani jeden wniosek z takich województw, jak: kujawsko-pomorskie, dolnośląskie, lubuskie, lubelskie, mazowieckie, opolskie, świętokrzyskie, wielkopolskie. Najwięcej wniosków - 3 - wpłynęło z woj. podkarpackiego. Przepisy są niejasno sformułowane, np. nie wiadomo, czy część pożyczki można przeznaczyć na zobowiązania wynikające z ˝ustawy 203˝. Zdaniem niektórych dyrektorów, duża część pieniędzy przeznaczonych na pomoc nie zostanie wykorzystana.    Wobec powyższego pytam Pana Ministra:    1. Czy prawdą jest, że dyrektorzy skarżą się, że plik dokumentów, które szpitale muszą złożyć, liczy czasami kilkaset stron, a przepisy ustawy są sformułowane niejasno?    2. Czy część pożyczki można przeznaczyć na zobowiązania wynikające z ˝ustawy 203˝?    3. Czy prawdą jest, że zdaniem niektórych dyrektorów duża część pieniędzy przeznaczonych na pomoc nie zostanie wykorzystana?    Z poważaniem    Poseł Anna Sobecka    Toruń, dnia 20 czerwca 2005 r.